Archive for August, 2008

Vandaag onze laatste dag San Francisco gehad. Snif, het zit erop, maar het was het meer dan waard en we hebben een zalige drie weken achter de rug.

Weer redelijk lang uitgeslapen, en tegen 11u30 naar de beroemde Pier 39 gegaan met de tram. Daar geluncht in het Hard Rock café, en daarna rustig de pier afgewandeld met zijn vele winkeltjes. Op de pier zat ook David Prowse te signeren, de man die de authentieke Darth Vader speelde in de eerste Star Wars films.

Op het einde van de pier heb je ook weer prachtig zicht op Alcatraz, en juist naast de pier is het befaamde dok waar honderden zeeleeuwen liggen te zonnebaden.

Na ons bezoek aan de pier zijn we te voet teruggekeerd naar het hotel, via enkele steile straten en via Green Street, waar enkele authentieke huizen uit de 19e eeuw staan.

In het hotel de valiezen wat klaargemaakt voor morgen (vooral Inne ), daarna nog een pasta gaan eten bij een Italiaan op Columbus Avenue en rond 20u30 terug in het hotel.

Vroeg gaan slapen want morgen vroeg (5u) eruit. Tijd van uit het hotel te checken, naar de luchthaven te rijden, auto af te leveren… Onze vlucht naar New York is om 9u, een vlucht van 6u en een beetje. Om 18u55 lokale tijd in New York (+3 uur op San Francisco) hebben we dan onze vlucht naar Brussel. Als alles goed verloopt komen we daar op zaterdagochtend 9u. Hopelijk zijn de bagageproblemen daar dan van de baan …

See you on the other side !

Klik onderstaande foto om alle foto’s van deze dag te bekijken !

USA Trip – Day 21 – San Francisco

Hard Rock Café aan de ingang van Pier 39

David Prowse, de man achter Darth Vader. “Come to the dark side !”

De beroemde zeeleeuwen. De geur is minder aangenaam

Final day in San Francisco at EveryTrailMap created by EveryTrail:GPS Geotagging

Sorry, deze post staat er een dagje later op, gisterenavond laat geen zin meer

Vandaag Mariposa en de Sierra Nevada verlaten en op naar de West-Coast, San Francisco. Een lange tocht langs verschillende Highways en Interstates, redelijk industrieel en niet echt iets om over naar huis te schrijven.

Ten noorden van San Francisco, in Sears Point nabij Sonoma, ligt een racebaan (Infineon Raceway) waar ook de NASCAR 1 keer per jaar naartoe gaat dus wou ik dat ook wel eerst eens gaan bekijken (ja sorry, ik ben nu éénmaal freak). Een ander voordeel van dit ommetje is dat we dan San Francisco zouden binnerijden vanuit het noordwesten, via de befaamde Golden Gate. Eerst in de shop van het circuit nog een Sparco t-shirt gekocht, en daar van de uitbater de raad gekregen om net voor de Golden Gate brug af te slaan en de heuvels in te rijden om zo een mooi zicht te hebben op de brug en de stad erachter.

Zo gezegd, zo gedaan… ware het niet dat er op dat moment een grote mistzone over de Bay Area trok, dus veel van de brug konden we niet opvangen. Maar eigenlijk was dat geen uitzondering, want om één of andere meteorolische reden en door de omliggende bergen gebeurt het heel regelmatig in het zomerseizoen dat er mist hangt. Blijkbaar zijn de beste periodes van de dag om de brug te bekijken ofwel vroeg ‘s ochtends, ofwel kort na de middag ofwel tegen zonsondergang.

Soit, na toch enkele pogingen tot foto’s vanuit de heuvels, zijn we dan de brug overgereden, aan het einde de $5 tol betaald, en dan de stad zelf in. Waarempel, hier volle zon, geen mist meer te bespeuren.

Meteen ons hotel opgezocht, hotel Nikko, in het centrum van “SanFran”. Redelijk poepsjiek spel, de auto mag je zelf niet parkeren en afhalen, maar een valet doet daar voor jou.

De kamer mag er ook best wezen, king size bed met een groot flatscreen TV ervoor, en een badkamer om U tegen te zeggen. Heerlijk hotel om onze trip af te sluiten, en ideale ligging in de stad.

Na ons wat opgefrist te hebben zijn we dan een 3-daags openbaar vervoer pas gaan kopen, en deze meteen ook gebruikt op de wereldberoemde cable-cars, noord richting Fisherman’s Wharf. Afgestapt van de cable-car op een paar haltes van de seafront, en de rest van de steile straat te voet gedaan, met een mooi zicht op Alcatraz eiland. Het was trouwens de bedoeling om op woensdag Alcatraz te bezoeken maar in het hotel kregen we te horen dat alle ferries naar het eiland voor de volgende twee weken volledig uitverkocht waren.

Jammer, maar de receptioniste kon ons enigsinds troosten met de woorden: “I took my mother there last time, but you know, it’s just a prison, I don’t see what people find so special about it”.

In Fisherman’s Wharf dan gaan eten in één van de vele gezellige restaurantjes daar, en het viel ons direct op dat het eten hier in San Francisco veel verfijnder is dan in de overige plaatsen van de USA waar we geweest zijn. SanFran is volgens mij dan ook de meest “ge-Europeaniseerde” stad van de USA. Je hoort er massa’s Frans, en niet alleen door toeristen maar ook uitbaters van zaken.

Na het eten, iets verder nog in een speciaal museum binnen gegaan, het “Believe it or not” museum van Robert Ripley, een museum over allerlei freakie maar echt gebeurde toestanden zoals het siamese kalf of de mens met vier ogen. Best wel cool om eens te zien.

Na deze lange dag dan rond 23u weer een tram richting centrum genomen, in het hotel nog wat naar de Olympische Spelen gekeken en dan gaan slapen.

2 dagen Frisco coming up !

Klik onderstaande foto om alle foto’s van deze dag te bekijken !

USA Trip – Day 19 – Mariposa to San Francisco

De Front Straight van Infineon Raceway, Sears Point, CA

Koud en mistig in de heuvels ten noorden van Golden Gate bridge

Believe it or not !

Mariposa to San Francisco at EveryTrailMap created by EveryTrail:GPS Geotagging

Joow,

Hier nu in het Best Western hotel in Mariposa, CA, niet ver van Yosemite National Park. Hier is er Internet maar het werkt niet naar behoren. En eigenlijk ben ik nu verbonden met het wi-fi netwerk van het Comfort Inn, recht over de straat

Soit, deze ochtend een bergwandeling gemaakt in Mammoth Lakes. Met de kabientjes naar boven tot aan de top (3369 meter) en daar wat foto’s genomen van het prachtig zicht. Ook heel veel mountainbikers te bespeuren, het is er dan ook een paradijs voor die mensen daar. Heel mooie afdalingen, voor alle niveaus wat. Polletje zou zich ferm amuseren mijn gedacht Als je ooit de kans hebt om in Californië te zijn… Mammoth Lakes, onthouden.

Dan zijn we met de kabientjes terug naar halfweg beneden gegaan, daar uitgestapt, en de andere helft van de afdaling gewandeld via één van de aangeduide “hiker trails”. Een leuke wandeling van ongeveer 40 minuutjes.

Eens de steentjes uit de schoenen geschud, zijn we dan richting Yosemite National Park beginnen rijden. Een ritje van 45 minuten tot aan de East Entrance van het park. Maar dat park is zodanig groot, en ons hotel, in Mariposa, ligt volledig aan de andere kant, zuidwest, dat we meer dan 2 uur moeten rijden hebben eer we in Mariposa aankwamen. Maar ondertussen hebben we kunnen genieten van enkele prachtige uitzichten in het park, hetwelke we morgen grondig hopen te bezoeken, daar we hier 2 nachten blijven.

In Mariposa nog op het gemak een slaatje gaan eten (jaja), en nu gaan slapen want morgen vroeg uit de veren want het is toch een uur rijden naar het Yosemite Valley, het centrum van het park.

Tot dan !

Klik onderstaande foto om alle foto’s van deze dag te bekijken !

USA Trip – Day 17 – Mammoth Lakes to Yosemite (Mariposa)

Het was wat frisjes aan de top van de berg in Mammoth Lakes. De K-Way’s moesten voor de eerste keer deze reis uitgehaald worden.

Tijdens de wandeltocht naar beneden was het dan weer iets warmer

Allemaal normaal …

Mammoth Lakes to Yosemite (Mariposa) at EveryTrailMap created by EveryTrail:GPS Geotagging

Sorry, geen Internetverbinding in het hotel in Death Valley, noch in Mammoth Lakes, vandaar dat deze post er wat later op staat.

Vandaag een lange toch van 400km achter de rug, van St George tot Death Valley.

Eerst nog een ommetje gemaakt via de Valley of Fire, een nationaal park dat zo beeldend lijkt op het landschap van Mars: overal woeste scherpe roodachtige rotsen, vandaar ook de naam van het park. Het verbaast dan ook niet dan talloze films die iets te maken hebben met Mars hier zijn gedraaid. De baan in het park is ook een beleving op zich. Geen rechte lange wegen zoals we ze ondertussen gewoon zijn, wel heel venijnige kleine bochtjes, dikwijls blind door het fel op en neer gaan. Je waant je gewoon op een gratis rollercoaster… alhoewel gratis is het natuurlijk niet want aan de ingang van het park moesten we betalen. Niet bij bemande kabientjes zoals we het gewoon waren van de andere parken. Neen, hier staat gewoon een onbemand bord, met daarop uitleg dat je geld in één van de bijhorende enveloppen moet steken, op die envelop schrijf je wat gegevens zoals datum en nummerplaat, je scheurt een speciaal strookje van de envelop af dat je dan op je dashboard legt. De envelop zelf met het geld steek je dan in een soort brievenbus. That’s it, space

Eénmaal de Valley of Fire uit was het nog een 40 miles rijden naar Las Vegas. Ditmaal benaderden we Vegas via het noorden, en daar de Las Vegas Motor Speedway ten noorden ligt, wou ik ook daar nog wel eens passeren en een paar fotokes nemen.

Daarna een salaatje gaan eten bij Wendy’s aan de rand van Vegas, de chevy nog eens volgegoten en in één trek door naar Death Valley, California, zo’n 3u verder.

We hadden er ons op voorbereid dat het snikheet zou worden in Death Valley, maar toen we het binnenreden via de bergen bleek het nog mee te vallen (zo’n 100°F zoals het al de hele dag was geweest) …. tot we begonnen af te dalen naar het dal ! De thermometer van de wagen steeg zienderogen, met een maximum van 120°F of 49°C asjeblief.

Een half uurtje later kwamen we toe in het Visitor Centre, dat vlak naast ons hotel ligt. Toen we uitstapten wisten we meteen wat zo’n warmte betekent: niet één maar verschillende haardrogers die van alle kanten op je blazen, want er stond ook een strak windje, maar stel je daar maar geen fris briesje bij voor … Je kan even goed voor de open haard gaan zitten.

Het hotel is eigenlijk een ranch, het heet daan ook Furnace Creek Ranch, en is een groot domein bestaande uit verschillende blokken met in totaal zo’n 220 kamers. Het is ongeveer het enigste deftige logement in Death Valley en de ranch is dan ook een enorme trekpleister voor toeristen. Toen we wilden gaan eten in het steakhouse, was er geen tafel meer vrij, dus kregen we een nummer mee, waaraan een digitale pager hing. We gingen wat verder in de bar een biertje drinken, en toen 20 minuutjes later de pager begon te trillen en te pinken, wisten we dat er tafeltje voor ons vrij was … speciaal maar goed gevonden.

Een lekker en niet te zwaar brokje gegeten en daarna nog een duikje gaan nemen in het openlucht zwembad, dat tot 23u open is. Wij zijn er rond 21u ingegaan, en het was gewoon nog zalig warm. Het moet dan ook gezegd zijn dat het zwembad gevoed wordt door een Warm Water Spring. Het mocht voor ons part wat frisser geweest zijn, maar éénmaal je er een tijdje inzat en je dan je schouders boven water stak, voelde het woestijnwindje toch eindelijk een beetje fris aan. Maar niet voor lang, want op de korte wandeling van het zwembad naar de kamer (zo’n 300 meter) was mijn zwemshort alweer bijna helemaal droog. Het koelt hier ‘s avonds dus amper af. De nachtelijke minima liggen hier in de zomer rond de 90°F of 33°C.

Geen Internet op de kamer, maar gelukking wel airco en een ventilator … anders hou je dat hier gewoon niet uit.

Cu l8er alig8er

Klik onderstaande foto om alle foto’s van deze dag te bekijken !

USA Trip – Day 15 – St George to Death Valley

De rode rotsen van Valley of Fire

Een bezoekje aan LVMS mocht niet ontbreken

De thermometer aan het visitor centre in Death Valley liegt echt niet !

St George to Death Valley at EveryTrailMap created by EveryTrail:GPS Geotagging